Zal ik dat koekje nu eten of niet? Zo’n schijnbaar kleine beslissing brengt in menig hoofd een ingewikkeld denkproces op gang. Hoeveel calorieën is dat wel niet? Dit past niet bij mijn voornemen. Kan ik niet beter een appel nemen? Onlangs zag ik een leuke cartoon die het kiezen opeens weer heel wat simpeler maakte. En ik moest denken aan een bekend zenverhaal.

Koekje eten ja/nee

Ziehier de cartoon. Uitgangspunt: je hebt zin in een koekje. Wat blijkt: hoe meer gewicht je aan deze keuze toekent, of hoe groter het negatieve oordeel dat je aan het koekje hangt, hoe ingewikkelder je het jezelf maakt. Want: je gaat de strijd aan met je wens. Waardoor je er extra gedachten aan besteedt maar de behoefte die je had niet vervuld wordt. Gevolg: nog meer gedachten, het koekje wordt alleen maar groter en belangrijker in je hoofd, het laat je niet meer los. Grote kans dat het hier op uitdraait: je wilt van die strijd in je hoofd af en neemt uiteindelijk toch een koekje. En omdat je inmiddels zo moe en gefrustreerd bent geraakt, grijp je er makkelijk nog een paar. Zo, gratis nog een schuldgevoel erbij!

Cookies and mindful eating

Wat maakt dit plaatje het opeens weer simpel. Ik moest denken aan dit zenverhaal.

Twee monniken en een vrouw

‘Twee monniken die op reis waren, kwamen bij een rivier aan. Daar was een vrouw die wilde oversteken. Omdat ze bang was voor de stroming in de rivier vroeg ze of de monniken haar naar de overkant wilden helpen. De jongste monnik aarzelde. De oudste zette haar op zijn schouders, waadde door de rivier en zette haar neer op de oever aan de overkant van de rivier. De vrouw bedankte hem en vertrok.

De monniken vervolgden hun reis. De oudste stapte rustig door en genoot van het mooie landschap. De jongste was in zichzelf gekeerd en broedde op iets. Na twee uur te hebben gelopen, verbrak de jongste het zwijgen en zei wat hem dwars zat: ‘Broeder, wij hebben geleerd dat we contact met vrouwen moeten vermijden, maar jij pakte haar op je schouders en droeg haar!’

‘Broeder’, antwoordde de oudste monnik, ‘Ik heb haar neergezet aan de overkant, terwijl jij haar nog steeds bij je draagt.

Van regels naar waarden

Doe als de oude monnik. Bekijk in het moment wat een wijze keuze is. En kies dan vanuit je waarden in plaats van vanuit een strikte leefregel. Dat geeft een ander perspectief, namelijk: wat doet je uiteindelijk het meest goed?

Merk jij dat er een strijd ontstaat in je hoofd rondom een koekje, of een andere eetkeuze? Ga na wat je écht belangrijk vindt. Is dat je koste wat het kost houden aan een eetregel? Of is dat goed voor jezelf zorgen, je behoeften serieus nemen en los blijven van gepieker?

eat the damn cookieIk weet het wel. Zoals ik op Insta las: ‘Eat the damn cookie and go on!‘(Google voor de grap eens op ‘Eat the damn cookie’- daar is een hele beweging omheen; er zijn zelfs t-shirts van!)

Geniet van je koekje 😉

Meer lezen