Gastblog: van dieetdenken naar mindful eten

Jenny Klijnsmit‘Vanaf het moment dat ik het succes van Mindful Eten loskoppelde van mijn gewicht, kregen de richtlijnen pas echt de ruimte. Pas toen voelde ik de mentale rust die Mindful Eten je kan brengen. Het plezier dat je ervan kan hebben. De zorgeloosheid rond eten…’ Deze regels komen uit een prachtig blog van Jenny Klijnsmit over losraken van de dieetmentaliteit.

‘Van schop onder je hol naar aai over je bol’

Ben je jaren bezig geweest met diëten, dan zit het dieetdenken diep verankerd in je geest. Dat betekent: het succes van je acties afmeten aan het effect ervan op je gewicht. Je eetgedragingen (en dus je eigen ruggengraat) streng beoordelen als goed of slecht. Maar ook: met de los bedoelde eetrichtlijnen van mindful eten omgaan als ge- en verboden. ‘Als ik verzadigd ben, moet ik direct stoppen met eten’. Zonder ruimte voor dagelijkse verschillen in je humeur, je honger, je energieniveau, zonder compassie voor jezelf als het eens anders loopt.

Ik hoor dit heel vaak terug van mensen die beginnen met mindful eten. En ik heb er ook alle begrip voor, want het is nogal een stap die je moet nemen van dieetdenken naar de flexibele, milde houding die bij mindful eten hoort! Van ‘een schop onder je hol naar een aai over je bol’, zoals Jenny Klijnsmit het beschrijft 😉

Hoe leg jij die weg ook af?

Daarom ben ik superblij met Jenny’s blog ‘Mindful diëten‘. Want zij heeft die weg afgelegd, en beschrijft in dit blog heel praktisch hoe jij dat ook kan doen. Dus: herken je iets? Lees dan vooral Jenny’s verhaal. Oja, en abonneer je meteen even op haar nieuwsbrief

Mindful diëten

Ah shit. Daar was het gevoel al…
Het gevoel van ‘ik heb genoeg gegeten’.

Ik was bij vrienden te gast. Ze hadden spaghetti carbonara gemaakt met vegetarische spekjes. Ik had dit recept nog nooit gegeten. Het was heerlijk.

Halverwege de maaltijd legde ik mijn lepel en vork neer en zuchtte. Het gevoel was veel eerder gekomen dan ik had gedacht. Ik zit nu al vol. Niet helemáál vol. Maar wel ‘vol genoeg’. Dat is balen. Mijn bord is nog niet eens leeg.

“Ja Jenny, je mág natuurlijk wel verder eten…” sprak ik mezelf in gedachten streng toe, “maar je moet je lichaam niet als prullenbak gebruiken!”

Volgens mijn nieuwe richtlijnen mocht ik later wel wat eten – als ik weer honger had gekregen – maar niet nu. Als ik ‘genoeg’ had gegeten, moest ik direct stoppen.

Mijn vrienden prikten er nog lekker op los en ik keek jaloers naar hun bord.

Lees verder op Jenny’s blog

 

By |2018-06-20T13:46:00+00:0020 juni 2018|Los van diëten, Weblog|0 reacties

About the Author:

Rita Zeelenberg is mindfulnesstrainer en ervaringsdeskundige op het gebied van mindful eten. Ze helpt mensen op weg naar een ontspannen relatie met eten als tekstschrijver en door e-learningmaterialen.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.