Rita Zeelenberg. Foto: Psychologie Magazine‘Mindful eten gaf me vrijheid. Ik kan nu ruimte en kalmte vinden. Ik hoef me niet volledig in beslag te laten nemen door gedachten aan eten. Ik kan mezelf kalmeren, een rustige plek in mijn hoofd ontdekken. En me afvragen: ga ik eten, of ga ik iets anders doen? Ik heb een keuze.’

Mijn verhaal

Voor een interview op de website Wondervol.nl vroeg Hermina de Vries mij onlangs om mijn verhaal over mindful eten te vertellen. Ze stelde allerlei vragen. Hoe begon het? Waar kwam mijn interesse vandaan? Wat heeft het mij persoonlijk gebracht?

Al vertellend realiseerde me dat mindful eten voor mij na al de jaren dat ik ermee bezig ben, enerzijds heel gewoon is geworden maar anderzijds nog elke dag zo waardevol is. De filosofie zit nu zo ‘van binnen’ dat ik er niet meer over na hoef te denken. Maar als ik even stil sta bij wat er veranderd is in mijn eetgedrag, dan is dat heel erg veel. En ben ik direct weer enthousiast en dankbaar. Omdat mindfulness me helpt in vrijheid van eten te genieten. Iets wat mijn dag altijd blijft kleuren.

Hieronder een fragment uit het interview. Het hele verhaal lees je op Wondervol.nl.

‘Er is altijd een moment dat je kunt kiezen’

‘Ik ben zo’n tien jaar geleden met mindfulness in aanraking gekomen in een gestresste, drukke periode. Ik las er toen voor het eerst iets over en de resultaten leken me veelbelovend. Ik had het gevoel dat ik geleefd werd, dat ik niet meer mijn eigen keuzes kon maken, maar gevangen zat in mijn automatismes. Uit nieuwsgierigheid volgde ik een mindfulnesstraining en werd daar echt door gegrepen. Ik voelde vrijheid, kwam los van het moeten. Er is altijd een moment dat je kunt kiezen, ontdekte ik. Zo leerde ik beter voor mezelf te zorgen. En ik besefte: dit is wat ik ook nodig heb voor mijn eetgedrag.’

‘Ik zat vast in dieetdenken, vaste patronen en overtuigingen, zoals: ik moet afslanken. Tegelijkertijd merkte ik dat dit niet werkte en zo draaide ik in kringetjes rond. Ik was veel te veel bezig met denken aan eten. Aan wat ik had gegeten, aan wat ik morgen zou eten. Ik ging ook stiekem eten. Ik vertelde mijn kinderen dat snoepen geen goed idee was, maar at er zelf in mijn eentje veel te veel van. Op een gegeven moment dacht ik, ik ben bijna 40, moet ik nou zo in het leven staan?’

‘Ik ben op zoek gegaan naar kennis op het gebied van mindful eten. En ik leerde dat mindful eten de tegenhanger is van wilskracht en discipline. Mindful eten is veel meer de uitdaging om met vriendelijkheid je eetgedrag te onderzoeken. Ik kom er steeds meer achter hoe belangrijk dat is. En net als bij mindfulness, leerde mindful eten dat er vrijheid is. Ik kan ruimte ontdekken in mijn keuzes. Ik hoef niet altijd te denken aan die chocola en me daar volledig door in beslag genomen voelen. Ik kan mezelf kalmeren, een rustige plek in mijn hoofd ontdekken. Ik voel die aantrekkingskracht van chocola bewust en onderzoek waar het vandaan komt. Waar staat het voor? Ga ik daar nu op reageren, door de chocola te eten, of ga ik iets anders doen? Ik heb een keuze.’